H ιστοσελίδα της Αθηνάς
Γράμμα προς το Σ.Ε.Ρ-Σωματείο Ελλήνων Ρεφλεξολόγων.
Ετυμολογία Ελληνικών λέξεων
Qigong
Tai Chi και Qigong-οι πραγματικοί θησαυροί της Κίνας
Ο Τρίποδας των Δελφών, Εσωτερική Αλχημεία και Στατικό Qi gong
Η τεχνική του Εσωτερικού Χαμόγελου
Eνοχοποίηση της Αγάπης και Θεραπευτικός Έρωτας.
Tai Chi
Η μεγάλη φόρμα του Northern Wu style Tai Chi- 83 κινήσεις
Ρεφλεξολογία- παρουσίαση και μικρή ιστορική αναδρομή
Ελλάδα: Ιστορία, Μύθος, Σκέψη
Φάνης-(μετάφραση από τον Τιμαίο)
Το Ε των Δελφών και οι σύγχρονες επιβιώσεις του.
Ο Αμφορέας της Ελευσίνας και τα Ελευσίνια Μυστήρια.
Οι χορεύτριες των Δελφών και η Σχολή των Πυθαγορείων
Απαντήστε στο Αίνιγμα της Σφίγγας.
ΕΣΩΤΕΡΙΚΟ ΧΑΜΟΓΕΛΟ
Συνηθίχουμε να λέμε, "φωτίστηκε ολόκληρος από ένα χαμόγελο", ή "μεταμορφώθηκε από ένα χαμόγελο". Είναι γεγονός ότι ό άνθρωπος χαμογελά από τις πρώτες στιγμές της ύπαρξής του και πολύ πριν μάθει να γελά. Το πρώτο χαμόγελο του ανθρώπου, το χαμόγελο πρίν αποκτήσει κάν πρόσωπο, είναι αυτό που ονομάζουμε εσωτερικό χαμόγελο και απευθεύνει αυτό το πρώτο χαμόγελο στον ίδιο του τον εαυτό, εκφράζοντας μ' αυτόν τον τρόπο την απλή χαρά της ύπαρξης.
Αυτό το πρώτο ασυνείδητο χαμόγελο με το οποίο γεννιέται ο άνθρωπος, απευθύνεται στα ίδια του τα κύτταρα και το πραγματοποιεί με τα ίδια του τα κύτταρα, στην συνέχεια εξελίσσεται στο χαμόγελο που εκφράζεται και στα χαρακτηριστικά του προσώπου του.
Με την ενηλικίωση και την κοινωνικοποίησή μας, το χαμόγελο γίνεται ένα μέσο που διευκολύνει τις σχέσεις μας με τους άλλους γύρω μας. Είναι ένας τρόπος για να εκφράσουμε τις ευχαριστίες μας, την χαρά, την αποδοχή και την συμπάθεια μας προς τους άλλους ανθρώπους. Το ίδιο χαμόγελο εμφανίζεται στα χείλη μας όταν απολαμβάνουμε τον ήλιο, τα δένδρα, την φύση γενικότερα αλλά και κάθε φορά που βιώνουμε κάτι ευχάριστο στην ζωή μας.
Συχνά μέσα στις κοινωνικές συναναστροφές, το χαμόγελο, γίνεται κάποιες φορές εργαλείο για την ικανοποίηση φιλοδοξιών και στόχων συχνά πολύ ιδιοτελών. Τότε εμφανίζεται το ειρωνικό χαμόγελο, το κυνικό, το υποκριτικό, το απαιτητικό, το χαμόγελο που ζητιανεύει από τους άλλους κ.λ.π.
Ήδη σε αυτήν την φάση έχουμε απομακρυνθεί αρκετά από την αρχική μας φύση, την αθωότητα της βρεφικής ηλικίας. Τα πρώτα χρόνια της ζωής του ο άνθρωπος είναι ακόμα πολύ κοντά στο αρχικό του πνεύμα. Για αυτόν τον λόγο, χαρακτηρίζουμε τα χαμόγελα των παιδιών αθώα.
Το εσωτερικό χαμόγελο, το χαμόγελο που συμμετέχει, εκτός από το πρόσωπο, και το τελευταίο κύτταρο στο σώμα μας είναι λοιπόν έμφυτο στον άνθρωπο και μπορεί να γίνεται αυθόρμητα κάθε στιγμή της ζωής μας και ιδιαίτερα τις στιγμές που γεμίζουμε αγάπη για τον εαυτό μας, την φύση ή τους άλλους γύρω μας. Νοιώθουμε αυτήν την αγάπη σαν μέλι να γεμίζει την ύπαρξή μας και αυτό ακριβώς είναι η ουσία του εσωτερικού χαμόγελου. Η ίδια η Αγάπη.
Το εσωτερικό χαμόγελο είναι η πρώτη μας προσευχή, μια προσευχή ευγνωμοσύνης προς τον δημιουργό και η πρώτη επικοινωνία μας μαζί του. Ισως για αυτόν τον λόγο στην γλώσσα μας, την τόσο αρχαία και τόσο κοντά στην δημιουργία των εννοιών, η λέξη αγάπη αποκαλύπτει και είναι, το πραγματικό όνομα του Θεού.
Το εσωτερικό χαμόγελο είναι η ένδειξη της παρουσίας του Θεού μέσα μας.
Επίσης η πρώτη ένδειξη ότι το νεογέννητο αρχίζει να χρησιμοποιεί συνειρμούς και λογική σκέψη. Γιαυτό και η λέξη στην αρχαία ελληνική γλώσσα είναι η λέξη μειδιάμα, που προέρχεται από την λέξη Μήτις το όνομα της μητέρας της θεάς Αθηνάς που σημαίνει Σκέψη και Φροντίδα απαραίτητες προϋποθέσεις για την Σοφία.
Πολύ συχνά όμως η ζωή με τις δυσκολίες της, μας οδηγεί σε λάθος μονοπάτια που μας απομακρύνουν από τον πρωταρχικό μας εαυτό. Γεμίζουμε μίσος, φθόνο, ανταγωνισμό και κυρίως φόβο. Τότε πρέπει να μάθουμε ξανά να χαμογελάμε εσωτερικά, να ξαναβρούμε την αρχική μας φύση. Την αρχική μας αθωότητα. Να μπορέσουμε να αποδεχτούμε τον εαυτό μας από την αρχή και να θυμηθούμε όλα αυτά για τα οποία τον εκτιμούμε και τον αγαπούμε.
Οι κινέζοι ανέπτυξαν μια τεχνική εδώ και πάρα πολλούς αιώνες που ονόμασαν τεχνική του Εσωτερικού Χαμόγελου. Η τεχνική του εσωτερικού χαμόγελου, είναι κομμάτι των μεγάλων Ταοϊστικών διδασκαλιών και σώζεται μέχρι τις μέρες μας μέσα από μια μακριά γενεαλογία Δασκάλων.
Με την τεχνική αυτή το εσωτερικό χαμόγελο, δεν γίνεαι μόνο αυθόρμητα, αλλά και συνειδητά από επιλογή. Με την τεχνική αυτή μαθαίνουμε να εκφράζουμε την αγάπη και την αποδοχή μας προς τον εαυτό μας, χαμογελώντας κατ' ευθείαν στα εσωτερικά μας όργανα, με αποτέλεσμα να τα θεραπεύουμε. Όταν μιλάμε για αγάπη και αποδοχή μιλάμε για συγκεκριμένη ποιότητα ενέργειας (δηλ. μια άλλη μορφή της ύλης) που αποκαθιστά τις βλάβες στο σώμα, στην ψυχή, και στο πνεύμα του ανθρώπου. Είναι μια δύναμη που όλοι διαθέτουμε, αλλά κάποιες φορές πρέπει να την ξανανακαλύψουμε.
Το εσωτερικό χαμόγελο μπορεί να απευθύνεται σε εμάς τους ίδιους, αλλά και σε άλλους ανθρώπους γύρω μας, όπως και προς το φυσικό μας περιβάλλον και είναι κάθε φορά ένα μέσο θεραπείας τους. Τώρα ξέρετε γιατί προτιμάμε να είμαστε κοντά σε ανθρώπους που αγαπάμε και μας αγαπούν, ιδιαίτερα όταν έχουμε κάποια "πληγή" να γιατρέψουμε. Και είναι αυτή η αγάπη, κάτι που ποτέ δεν μειώνεται, ούτε εξαντλείται. Όσο την μοιράζεσαι με τον άλλον, τόσο αυτή αυξάνει.
Το παιδί στην κοιλιά της μητέρας του απολαμβάνει διαρκώς το εσωτερικό της χαμόγελο, που το βοηθάει να αναπτυχθεί και το προστατεύει. Παρατηρήστε πόσο συχνά χαμογελούν οι έγγυες γυναίκες στην κοιλιά τους. Και ενώ ένας ολόκληρος οργανισμός συντηρείται από το κορμί της μητέρας του, η ενέργειά της, η αντοχή και η αυτοθεραπευτική της δύναμη, όχι μόνο δεν μειώνεται, αλλά αντίθετα αυξάνεται εντυπωσιακά και ταυτόχρονα με την εξέλιξη της εγκυμοσύνης της. Έχει παρατηρηθεί ότι πολλές γυναικείες ασθένειες, θεραπεύονται με την κύηση και την γέννα, όπως ινομυώματα, ορμονικές διαταραχές, δερματολογικά προβλήματα κ.ά.
Το εσωτερικό χαμόγελο, που συνδέεται με την πρωταρχική μας ενέργεια, δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί για ιδιοτελείς σκοπούς, και όταν απευθύνεται σε κάποιον άλλον έξω από εμάς, δεν μπορεί να εκβιαστεί ή να κλαπεί. Δεν μπορεί να μην είναι ειλικρινές, γιατί η δύναμη του συνδυάζεται με συναισθήματα πολύ υψηλής συχνότητας και σε αυτά δεν συμπεριλαμβάνεται η υποκρισία και η ιδιοτέλεια.
Αν χρησιμοποιήσουμε την τεχνική αυτή για να χειριστούμε και να επιβληθούμε σε καταστάσεις και ανθρώπους έχουμε ήδη χάσει την ουσία που είναι το ίδιο το εσωτερικό χαμόγελο, που ανθίζει μόνο μέσα στον σεβασμό και την ελευθερία. Αν επιδιώξουμε κάτι τέτοιο, δεν έχουμε πια τεχνική αλλά τέχνασμα.
Η άσκηση σε αυτήν την πρακτική ξεκινά για αυτόν τον λόγο απευθυνόμενη στον ίδιο μας τον εαυτό και λύνει σε πρώτη φάση τα προβλήματα που έχουμε εμείς οι ίδιοι. Η αγάπη προς τον εαυτό μας είναι προϋπόθεση για την αγάπη και προς τους άλλους. Η αγάπη προς τους άλλους που θα απαιτούσε την απόρριψη του εαυτού δεν μπορεί να είναι πραγματική αγάπη. Η πραγματική αγάπη χωρά πρώτα απ' όλα εμάς τους ίδιους. Η ιδιότητα της Αγάπης είναι να ενώνει και να εξομαλύνει τις διαφορές. Μέσα σε αυτή την ενότητα δεν παύουμε να είμαστε ξεχωριστές οντότητες και αυτό μας κάνει να συνειδητοποιούμε την αναγκαιότητα του Σεβασμού σαν βασικό συστατικό της Αγάπης. Ένας Σεβασμός που δέχεται την διαφορετικότητα και δεν ισοπεδώνει. Σε κάθε άλλη περίπτωση η Αγάπη θα έμοιαζε πολύ με Ιμπεριαλισμό.
Στην αρχαία ελληνική τέχνη και συγκεκριμένα στην τέχνη της αρχαϊκής περιόδου, το χαμόγελο αποτελεί χαρακτηριστικό γνώρισμα όλων των απεικονίσεων ανεξαρτήτως θέματος. Τα αγάλματα αυτής της περιόδου, που για τους ιστορικούς Τέχνης αποτελεί την παιδική ηλικία της ελληνικής Τέχνης, φωτίζονται από το λεγόμεν ο αρχαϊκό χαμόγελο. Είτε πρόκειται για Θεούς σε σκηνές μάχης, είτε για μυθικά πλάσματα όπως οι Σφίγγες, είτε για απλούς θνητούς, τους περίφημους Κούρους και Κόρες, αφιερώματα στους Θεούς, όλοι απεικονίζονται χαμογελαστοί. Η εποχή αυτή έχει χαρακτηριστεί από τους Ιστορικούς, διόλου τυχαία, ως η εποχή της αθωότητας. Είναι οι δύο αιώνες που προηγούνται της καταστροφής που προκάλεσαν οι περσικοί πόλεμοι, μια εποχή άνθισης, ανάπτυξης και πρώτης εξέλιξης των ελληνικών πόλεων, μια εποχή αισιοδοξίας. Τα χαμόγελα αυτών των αγαλμάτων, αναλλοίωτα μέχρι τις μέρες μας, εκφράζουν με τον καλύτερο τρόπο, το εσωτερικό χαμόγελο μιας ολόκληρης εποχής.
Το μυστικό όνομα του Θεού,
είναι ο φθόγγος που εκφέρουμε,
όταν ταξιδεύοντας μεσοπέλαγα,
ένα Δελφίνι αναδύεται μπροστά μας
και παίζει με τα κύμματα.
Είναι η πρώτος φθόγγος
κάθε νεογέννητου.
αχ...αγ...
Αγ εποίησα...Αρχήν εποίησα
Αγ εποίησα...αγάπησα
Αγ ποιώ...αγαπώ.