H ιστοσελίδα της Αθηνάς

Εδώ και χιλιάδες χρόνια οι άνθρωποι παρατήρησαν ότι το Σύμπαν είναι οργανωμένο σε δομές που επαναλαμβάνονται με διαφορετικά μεγέθη. Το μικρότερο είναι μια απομίμηση του μεγαλύτερου και βρίσκεται σε άμεση σχέση με αυτό. Η δομή και η μορφή των ηλιακών συστημάτων ανεξάρτητα από την ποικιλία που παρουσιάζουν επαναλαμβάνεται στην δομή του ατόμου.

Αντίστοιχα τα διάφορα οργανωμένα σύνολα της ύλης, πλανήτες (πολλοί πιστεύουν ότι η Γη π.χ είναι μία οντότητα), άνθρωποι, φυτά, ζώα, κάθε τι στο Σύμπαν επαναλαμβάνει την μορφή μεγαλύτερων δομών και ταυτόχρονα εμπεριέχει την μικρογραφία τους, που και αυτές πάλι αναλύονται σε ακόμη μικρότερες απεικονίσεις τους, που είναι ουσιαστικά απεικονίσεις του Όλου.

Τελικώς όλα σχετίζονται μεταξύ τους και επηρεάζει το ένα το άλλο. Στα μαθηματικά του Χάους (χάος= Χ , η μεγάλη έκρηξη που έφερε το Άος δηλ,.το Φώς, επίσης κενός ή αραιής σύστασης χώρος από το ρ. χαίνω, που δημιουργήθηκε μεταξύ των πιο συμπαγών μερών του Σύμπαντος μετά την μεγάλη Έκρηξη και που επέτρεψε επίσης στο φώς να διαχυθεί) πολύ συχνά λέγεται ότι «αν κουνήσει τα φτερά της μια πεταλούδα στην Δύση μπορεί να γίνει σεισμός στην Ανατολή». Και εννοείται, όχι μόνο σεισμοί, αλλά και πολλά αλλά όπως π.χ δημιουργία, ίαση, εξισορρόπιση, ξεμπλοκάρισμα σε όλα τα επίπεδα.

Αυτή περίπου είναι και η αρχή που διέπει την Ρεφλεξολογία. Μια αρχή που έγινε αντιληπτή από τους ανθρώπους ήδη στις αρχές της ύπαρξής του. Τότε που η αυτοθεραπευτική ικανότητα του, υπαγορευόταν άμεσα από το «ασυνείδητο» το δικό του και των ομοίων του απανταχού τη γής.

Οι πρώτες αρχαιολογικές αναφορές στην Ρεφλεξολογία γίνονται στις ανασκαφές στην Ανκμαχόρ στην Σαχάρα, όπου έρχεται στο φως ένας Πάπυρος στον τάφο κάποιων Ιατρών που χρονολογείται στο 2.330 π.Χ και όπου απεικονίζονται θεραπευτές να κάνουν Ρεφλεξολογία στα πέλματα ασθενών.

Το 2000 π.Χ περίπου στην Κίνα ο Κίτρινος Αυτοκράτορας (Χουάνγκ Τι) γράφει στο Βιβλίο του Wen Shu - Ling Shu " Για να θεραπεύσουμε το πάνω μέρος του σώματος εφαρμόζουμε τεχνικές θεραπείας στο κάτω μέρος του σώματος, και για το κάτω στο πάνω". Αυτό είναι μια βασική αρχή της Ρεφλεξολογίας.

Στην Αίγυπτο, την Αραβία, την Ινδία γύρω στο 3000 π.Χ έχουμε τοιχογραφίες σε τάφους που απεικονίζεται μάλαξη και χειρισμοί, στα πέλματα που θυμίζουν έντονα τους χειρισμούς αλλά και την εφαρμογή της σύγχρονης Ρεφλεξολογίας.

Ανάλογες διαπιστώσεις συναντούμε και στη Αρχαία Ελληνική Ιατρική που σώζωνται ως τις μέρες μας σε διάφορα αρχαία κείμενα αλλά και σε αρχαιολογικά ευρήματα που απεικονίζουν ανάλογες θεραπείες.

Την περίοδο του Μεσαίωνα, περίοδος σκοταδισμού και άκρατου φανατισμού, διώκονται όλες αυτές οι γνώσεις και τελικώς χάνονται. Στοιχεία τους επιβιώνουν στις τεχνικές των Πρακτικών Ιατρών και στις παραδόσεις κάποιων οικογενειών. Πρόσφατα μια ηλικιωμένη γυναίκα που της δούλευα με ροές στις ζώνες του πήχη για να της ξεμπλοκάρω τους οσφυικούς, μου είπε ότι η γιαγιά της έκανε ακριβώς το ίδιο πράγμα σε ανθρώπους που τους πονούσε η μέση τους.

Στην Δυτική Ευρώπη, το 1532 ο Δρ. Ατάτις και ο Δρ. Αντάμους γράφουν το πρώτο βιβλίο που αναφέρεται στις ζώνες του σώματος.

Το 1834, τα αδέλφια Κίρλιαν, ανακάλυψαν την μέθοδο για να φωτογραφίζουν τα ηλεκτρομαγνητικά πεδία του σώματος (Αύρα), αποδεικνύοντας έτσι και με έναν πιο υλικό τρόπο την ύπαρξή τους.

Το 1913 ο Δρ. Φιτζέραλντ Γουίλιαμ κάνει για πρώτη φορά γνώστή την μέθοδο του, και την ονομάζει «θεραπεία των ζωνών». Ανακηρύσσεται ετσι ο "πατέρας" της σύγχρονης Ρεφλεξολογίας.

Συνεχίζει η αμερικανίδα Γιούνις Ίνκαμ και δημιουργεί δικιά της μέθοδο, και έχει τέτοια επιτυχία στην θεραπεία ασθενείων που σήμερα θεωρείται η μητέρα της Ρεφλεξολογίας. Μαθήτριά της είναι η αγγλίδα Ντόριν Μπέϊλυ που ανοίγει σχολή στην Μεγάλη Βρετανία.

Σήμερα η Ρεφλεξολογία αποτελεί μια από τις πιο διαδεδομένες μεθόδους εναλλακτικής αντιμετώπισης των δυσλειτουργιών του ανθρώπου. Στόχος της είναι μέσα από τον χειρισμό των ανακλαστικών σημείων, των συστοιχιών, των αντιστοιχιών και των ανακλαστικών ζωνών, η διέγερση της αυτοθεραπευτικής ικανότητας του οργανισμού και η εν τέλει θεραπεία του.

Αθηνά Γεωργιάδου 11/07/05