H ιστοσελίδα της Αθηνάς
Γράμμα προς το Σ.Ε.Ρ-Σωματείο Ελλήνων Ρεφλεξολόγων.
Ετυμολογία Ελληνικών λέξεων
Qigong
Tai Chi και Qigong-οι πραγματικοί θησαυροί της Κίνας
Ο Τρίποδας των Δελφών, Εσωτερική Αλχημεία και Στατικό Qi gong
Ο αρχαίος Ιατρός Hua Tuo και το Ήθος της Κινέζικης Παραδοσιακής Ιατρικής.
Η τεχνική του Εσωτερικού Χαμόγελου
Eνοχοποίηση της Αγάπης και Θεραπευτικός Έρωτας.
Tai Chi
Η μεγάλη φόρμα του Northern Wu style Tai Chi- 83 κινήσεις
Ρεφλεξολογία- παρουσίαση και μικρή ιστορική αναδρομή
Ελλάδα: Ιστορία, Μύθος, Σκέψη
Φάνης-(μετάφραση από τον Τίμαιο)
Το Ε των Δελφών και οι σύγχρονες επιβιώσεις του.
Ο Αμφορέας της Ελευσίνας και τα Ελευσίνια Μυστήρια.
Προϊστορικά τελετουργικά αγγεία και Ελευσίνια Μυστήρια.
Οι χορεύτριες των Δελφών και η Σχολή των Πυθαγορείων
Απαντήστε στο Αίνιγμα της Σφίγγας.
ΦΑΝΗΣ
(έρως=οι ελκτικές δυνάμεις του Σύμπαντος)
Ο θεολόγος ο Ορφέας, για τον Θεό τον δοξασμένο εμίλησε,
τον Φάνητα.
Που μόνο αυτός, το σπέρμα της δημιουργίας, κατέχει.
Τον ύψιστο αυτό Θεό, οι γραφές,
πηγή των πάντων ονομάζουν .
Ότι αυτός μόνος, σε γέννες αλλεπάλληλες,
στο φως έφερε τα πάντα.
Απ' το αρχέγονο, το κοσμικό αυγό,
με ασίγαστη κάνει να ξεπηδούν ορμή,
η ύλη η πολυποίκιλη κι ο κεραυνός,
της σκοτεινής φωτιάς το λουλούδι,
που στις πτυχώσεις κρύβεται των κόσμων, των άπειρων.
Κι απ' του πηχτού προγονικού σκότους, την φωτιά,
οι λατρευτές και αγνές, ξεπροβάλλουν, ακτίνες του...
Ο αιθέρας, το ουράνιο πυρ,
ως την στιγμή εκείνη, ασάλευτος,
ρευστός κυλά
και το Φώς, στους Θεούς φανερώνει,
το χάρμα οφθαλμών,
που όλοι σήμερα Φάνητα ονομάζουν,
αλλά και Διόνυσο
και βασιληά Καλόγνωμο
και τέλεια Λάμψη.
Και είν' άνθρωποι σε αυτήν τη γη,
που και με άλλα ονόματα τον καλούνε.
Πρώτος αυτός στο Φώς φανερώθηκε
και Διώνυσο τον ονόμασαν,
αυτός, που όπως η ύλη,
στις μακρυνές τις άκρες ,
του απέραντου και ολόλαμπρου ουρανού,
δονείται.
Και αέναα μορφή αλλάζει,
και έτσι, σε κάθε εποχή,
ποικίλλα ονομάτα και προσωνύμια έχει...
Πρόκλος εις Τίμαιον, 137,6,11
(μετάφραση Αθηνάς Γεωργιάδου).
...Κι ακόμα εκείνο το μεγάλο θαύμα,
που το κλέος του ποτέ δεν θα χαθεί,
οι Δηλιάδες κόρες,
οι θεράπαινες του Εκατηβελέτη,
αυτές που πρώτα,
αφού υμνήσουν τον Απόλλωνα
κι έπειτα την Λητώ και την τοξότρια Άρτεμη,
αρχαίους άνδρες και γυναίκες μνημονεύοντας,
ψάλλουνε ύμνο
και τα γένη των ανθρώπων θέλγουν.
Και όλων των ανθρώπων τις φωνές
και το χοροκροτάλισμα
ξέρουν να μιμούνται
κι έτσι ο καθένας τους θα νόμιζε
πως τραγουδάει ο ίδιος,
τόσο πετυχημένο ήταν το άσμα τους...
Ομηρικός ύμνος στον Απόλλωνα (155-164)
Αθανασία
Αυτά τα αστέρια στον ουρανό
ίσως να μην υπάρχουν πια,
ίσως να έχουν πια σβηστεί
Αυτό που βλέπουμε είναι το παρελθόν τους.
Έτσι κι οι Δήλιες Νύχτες μας,
οι άνθρωποι που ζήσαμε
και πια έχουν χαθεί,
θα ζουν για πάντα εκεί ψηλά,
στο Τώρα,
σαν λάμψη από μακρινό αστέρι
της Αθηνάς Γεωργιάδου